تبلیغات
ادبیات پارسی - زاویه ی دید و راوی
ادبیات پارسی
بزرگترین وبلاگ ادبی ایران

 تعیین زاویه دید و راوی- پس از نگارش خط طرح، باید مشخص شود که داستان را چه کسی روایت می‌کند. آیا یکی از شخصیت‌های درگیر در داستان، داستان را روایت می‌کند؟ کدام شخصیت؟ آیا روایت مانند فیلم‌های سینمایی است و راوی مانند دوربین فیلمبرداری هیچ گاه خود را نشان نمی‌دهد؟ در جلسه‌ی آینده (جلسه‌ی 3) به تفصیل در مورد زاویه دید صحبت خواهد شد.
تعیین توالی ماجراها، اتفاق‌ها و حادثه‌ها- هنگامی که راوی مشخص شد، نویسنده باید از دید وی ماجراها، اتفاق‌ها و حادثه‌ها را به ترتیب بنویسید. این مرحله، ممکن است در ذهن یک نویسنده‌ی با تجربه به طور خودکار ایجاد شود و وی این مراحل را بر روی کاغذ نیاورد. اما یک نویسنده‌ی نوقلم بهتر است این موارد را مکتوب و در نگارش داستان از آنها استفاده کند. برای مثال در داستان «جکمه»، می‌توان توالی ماجراها را اینگونه نوشت:



مادر لیلا وضع مالی خوبی نداره
لیلا پیش خانواده همسایه می مونه تا مادرش بره سرکار دختر همسایه یه عروسک نو می خره لیلا هم از مادرش عروسک می خواد اما مادر توانایی خریدش رو نداره مادر به لیلا قول خرید یک چیز مفیدتر مثل چکمه رو می ده و لیلا قوبل می کنه بعد از اصرارهای فراوان لیلا، بالاخره به بازار می روند تا چکمه را بخرند لیلا راضی نمی شه چکمه های نو رو از پاش دربیاره و از همون مغازه کفش ها رو که کمی براش گشاده می پوشه لیلا توی اتوبوس به خواب می ره و مادر او را بغل می کنه و لنگه چکمه از پای لیلا می افته چکمه توسط کارگر اتوبوس پیدا می شه و اونو به بلیط فروش می ده بلیط فروش روزها چکمه رو بیرون میذاره تا صاحبش پیدا بشه، و شبها اونو داخل اتاقک میذاره چکمه یه شب بیرون می مونه و توی جوی آب می افته رفتگر چکمه رو پیدا م ی کنه و کنار مسجد میذاره یک بچه چکمه رو برمیداره تا به کارگاه دمپایی سازی ببره مادر لیلا لیلا ر قانع می کنه که لمگه چکمه رو به پسرک یک پای همسایه بده اما چکمه به پای پسر نمی خوره و اون هم اونو به نمکی می ده و در نهایت لنگه چکمه هم به کارگاه دمپایی سازی می رسه کارگر کارگاه کفش ها را با هم جفت می کنه و توسط پسر همسایه به لیلا می رسونه


نگارش داستان کوتاه- همان طور که گفته شد، بسط دادن خط طرح و ماجراهای آن به داستان، مستلزم خلاقیت، نثر مناسب، استفاده از فنون نگارش داستان کوتاه، و ـ بیش از همه‌ی اینها ـ «تجربه» است. در ادامه‌ی همین گفتار پیشنهادهایی در مورد نگارش داستان کوتاه ارایه خواهد شد.

بازنویسی ـ شاید مهمترین مرحله‌ی نگارش داستان، باز نویسی باشد. توجه داشته باشید که به عنوان یک نویسنده، به ویژه زمانی که نویسنده‌ی مجرب و معروفی شدید ـ هیچ داستانی را قبل از بازنویسی به کسی ارایه نکنید؛ حتا اگر آن فرد بخواهد به طور خصوصی اشکال‌ها و ایرادهای داستان شما را به خود شما بازگو کند. بازنویسی جزئی از مراحل نگارش داستان است و تا انجام نشود، داستان نویسنده، داستان کاملی نخواهد بود. این مهم را درجلسه‌ی دهم مورد بحث قرار خواهیم داد.




برچسب ها: ادبیات داستانی،
نوشته شده در تاریخ بیست و یکم اردیبهشت 90 توسط